Hartklep aandoening

De hartkleppen die in het hart aanwezig zijn, zorgen ervoor dat het bloed de goede kant op kan stromen door op het juiste moment open en dicht te gaan. In de linker harthelft bevinden zich de aortaklep en de mitralisklep en in de rechter harthelft de pulmonalis- en de tricuspidalisklep. De kleppen zijn opgebouwd uit twee of drie dunne klepbladen, naargelang hun functie. Als de hartklep goed werkt, dan sluiten de klepbladen perfect en gaan ook volledig open. Door verschillende oorzaken kan een hartklep minder goed (gaan) functioneren. De klep kan vernauwd zijn of raken of de klep kan (gaan) lekken. De meeste klepafwijkingen komen voor in de linker harthelft, bij de aortaklep en de mitralisklep. Bij een niet goed werkende hartklep kan er in de loop der tijd schade aan het hart ontstaan doordat het hart harder moet pompen. Op den duur kan hartfalen ontstaan.

  

 

Wat zijn de klachten

Afhankelijk van hoe ernstig de klep is aangetast, kan men klachten ervaren van kortademigheid, pijn op de borst, onregelmatige hartslag en vermoeidheid en duizeligheid bij inspanning. Vaak zijn (nog) helemaal geen klachten merkbaar. Klepafwijkingen die geen klachten veroorzaken of waarvan geen ernstige gevolgen worden verwacht, hoeven meestal niet te worden behandeld. Regelmatige controle is dan wel belangrijk.

 

Oorzaken
  • Aangeboren
    De klepbladen kunnen met elkaar vergroeid zijn, of de kleppen zijn te groot of te klein.
    Hartklepafwijkingen kunnen aangeboren zijn of ontstaan zijn door ziekte of ouderdom.
  • Ontsteking
    Acuut reuma en bacteriële infecties laten littekens achter op de klep; de klepdelen kunnen aan elkaar gaan kleven, vernauwd raken of gaan lekken.
  • Ouderdom
    De kleppen kunnen gaan verkalken (sclerose), waardoor de soepelheid verdwijnt en ze hard en stug worden. Hierdoor kan de klep gaan lekken of er kan een vernauwing optreden.

 

Diagnose 

De arts kan een diagnose stellen met behulp van onder meer echocardiografie en een hartcatheterisatie.

 

Behandeling
  • Medicijnen
    Bij klepafwijkingen die niet ernstig zijn en waarbij sprake is van milde klachten kunnen medicijnen ervoor zorgen dat het hart minder hard hoeft te werken. Vaak geeft men ook antistollingsmiddelen om te voorkomen dat er bloedpropjes ontstaan.
  • Ballondilatatie en hartcatheterisatie
    Met behulp van hartkatheterisatie kan met een ballon (ballondilatatie) de vernauwing worden opgerekt.
  • Operatie
    Bij een ernstige klepaandoening en/of wanneer de hartfunctie achteruitgaat, kan worden besloten om te opereren. Er kan een nieuwe klep worden ingebracht of de bestaande klep kan worden gerepareerd.

 

Complicaties 

Bij alle klepaandoeningen, loopt men het risico om een infectie aan het hart op te lopen. Door een ontsteking op een andere plek in het lichaam kunnen bacteriën via de bloedbaan in het hart terechtkomen en zich nestelen op de binnenbekleding van het hart (het endocard) en de kleppen. Deze infectieziekte heet endocarditis. Uit voorzorg moet bij chirurgische ingrepen en sommige behandelingen aan gebit en tandvlees, antibiotica gebruikt worden om endocarditis te voorkómen

 

Aortaklepstenose ( vernauwing van de aortaklep)

Aortaklepstenose wil letterlijk zeggen dat de opening van de aortaklep vernauwd is.

De hartkleppen bevinden zich tussen de verschillende ruimten van het hart en voorkomen dat het bloed in de verkeerde richting stroomt. De aortaklep moet voorkomen dat er bloed uit de aorta (de grote lichaamsslagader) naar de linkerhartkamer teruglekt.

 

Wat zijn de klachten

Klachten hoeven niet op te treden, maar dat hangt uiteraard af van de ernst van de vernauwing. De eerste symptomen van aortaklepstenose zijn aanvallen van kortademigheid die vooral 's nachts en bij liggen het ergst zijn. Daarnaast komen een drukkende pijn op de borst (angina pectoris) en flauwvallen veel voor. De pijn neemt toe bij inspanning en vermindert in rust. Na verloop van tijd wordt de kortademigheid erger; op een gegeven moment worden de normale dagelijkse bezigheden van de patiënt erdoor bemoeilijkt. De patiënt heeft last van koude handen en voeten en soms is er sprake van angstgevoelens en hevige transpiratie. Hoesten met bloedsporen in het sputum kan ook een symptoom zijn.

 

Oorzaken

Aortaklepstenose kan aangeboren zijn of zich later ontwikkelen.
Bij jongvolwassenen en mensen van middelbare leeftijd is de oorzaak doorgaans een reumatische hartaandoening. Bij ouderen kan afzetting van calciumzouten en vezelachtig weefsel op de klep aortaklepstenose veroorzaken.

 

Diagnose 

Bij het stellen van de diagnose spelen de ziektegeschiedenis en lichamelijk onderzoek een belangrijke rol. Bepaalde tests, zoals röntgenfoto's van de borstkas (thoraxfoto's), elektrocardiografie (ECG), echocardiografie, dopplerechografie en hartkatheterisatiekunnen ook nodig zijn.

 

Behandeling

Aortaklepstenose is goed te behandelen. Als zich eenmaal symptomen voordoen, moet wel snel met de behandeling worden begonnen.
De patiënt kan worden geopereerd. Bij zo'n operatie wordt een klepprothese geplaatst die van kunststof of van natuurlijk weefsel is vervaardigd. Als er ook sprake is van een kransslagaderziekte, wordt er gewoonlijk tegelijkertijd een bypass aangebracht.
Bètablokkers lijken het beste middel te zijn tegen pijn op de borst door aortaklepstenose. Ter preventie van infectieuze endocarditis worden antibiotica gegeven.

 

Mitralisklepaandoening

De hartkleppen die in het hart aanwezig zijn, zorgen ervoor dat het bloed de goede kant op kan stromen door op het juiste moment open en dicht te gaan. De mitralisklep is de hartklep tussen de linkerboezem en de linkerkamer. De klep bestaat uit twee langgerekte bladen. Deze klep zorgt ervoor dat het bloed tijdens de hartslag vanuit de linkerkamer niet terug de boezem wordt ingepompt. Bij een lekkende klep spreekt men van insufficiëntie en bij een vernauwde klep van stenose. Een combinatie van beide is ook mogelijk. Zowel bij een vernauwde als bij een lekkende mitralisklep krijgt de linker harthelft moeite om het bloed rond te pompen. Er hoopt zich bloed op in de bloedvaten van de longen, waardoor klachten van kortademigheid (dyspneu) kunnen optreden. Andere klachten zijn vermoeidheid, vochtophoping in de buik (ascites) en benen (oedeem), en hartritmestoornissen. Wanneer het hart als gevolg van de hartklepaandoening moeite krijgt met pompen, kan hartfalen ontstaan.

 

Oorzaken
  • Aangeboren mitralisklepprolaps
    Het klepweefsel is te ruim aangelegd, waardoor de klep niet goed sluit.
  • Papillairspierdisfunctie
    Een van de draadjes (chordae) die de klep op hun plaats houden, is losgeschoten, waardoor een klepblad gaat flapperen en lekken.
  • Ouderdom
    De klep verliest haar soepelheid als gevolg van kalkafzetting (sclerose), waardoor deze stug wordt en kan gaan lekken.
  • Vergrote linkerkamer
    Een lekkende mitralisklep is vaak het gevolg van een vergrote linker hartkamer. Hierdoor wordt het omringende weefsel van de klep te wijd, waardoor deze gaat flapperen en lekken.
  • Acuut reuma
    De (zeldzame) ziekte acuut reuma kan de mitralisklep beschadigen, waardoor de klepbladen verdikt raken en er een vernauwing ontstaat.

 

Behandeling
  • Medicijnen
    Bij ernstiger klachten worden bloeddrukverlagende medicijnen voorgeschreven. Bij hartritmestoornissen wordt hartritmeverlagende en stollingwerende medicatie voorgeschreven.
  • Ballondilatatie en hartcatheterisatie
    Bij de ernstigere vormen van mitralisklepstenose kan met behulp van hartcatheterisatie de klep worden opgerekt met een ballonnetje.
  • Operatie
    Wanneer de hartfunctie achteruitgaat, kan worden besloten om te opereren. Er kan een nieuwe klep worden ingebracht of de bestaande klep kan worden gerepareerd.